Eshra is een 8 jaar oude boxer. Ze kwam begin januari op het spreekuur omdat haar baasje zag dat er een rare platte bult aan de zijkant van een teen groeide. Het voelde mooi afgerond aan, was wat te verschuiven en niet geïnfecteerd. Het deed Eshra ook geen pijn, maar ze zat er wel veel aan te likken waarschijnlijk omdat het vreemd aanvoelde zo tussen de tenen.

Het voorstel naar de eigenaar toe was om met een dun naaldje wat cellen uit de massa te zuigen (DNAB = dunne naald aspiratie biopt) en op te sturen naar het lab zodat zij kunnen zien wat voor cellen het zijn en wat het beste is om ermee te doen. Want als je voorstelt om de bult te verwijderen en vervolgens blijkt het toch een kwaadaardige tumor te zijn dan moet je alsnog opereren om de gehele teen te verwijderen. En omgekeert, als je de gehele teen verwijdert en het blijkt niet nodig te zijn omdat het een onschuldige vetbult was of een talgklier verstopping, dan is het ook erg vervelend.

Dus we hebben inderdaad een DNAB genomen. Gelukkig liet Eshra dat prima over zich heen komen. Enkele dagen later was de uitslag er: Eshra had een mastocytoom tussen haar tenen.

Mastocytomen, de meest voorkomende huidtumoren bij de hond, zijn een verhaal apart. Aan de buitenkant toont de tumor zich onschuldig, een valkuil waar ook wij wel eens zijn ingetrapt. Je denkt dan aan een ontstoken talkbult en kijkt het nog even aan, maar bij de meest agressieve variant van deze tumor kan dat fataal zijn. We zien ze het meest bij de oudere honden van rond de 9 jaar oud. De boxer is één van de rassen waar deze tumoren regelmatig de kop opsteekt. Ze worden verdeeld in 3 graderingen: oplopend van vrij goedaardig naar extreem kwaadaardig. Deze stagering is pas betrouwbaar vast te stellen als de tumor wordt opgestuurd voor een histologische beoordeling (dus als een groter stukje weefsel kan worden onderzocht ).

De verschijnselen van de in de huid voorkomende mastocytomen kunnen sterk variëren. De graad 1 mastocytomen zijn meestal langzaam groeiende massa's, wat rubberachtig aanvoeld, soms zonder haar erop. Bij de graad 3 mastocytoom zie je daarintegen een snelle groei met vaak een zwerend oppervlak. Deze tumoren kunnen bij een dier lichamelijke klachten geven van een ontsteking. Uit de mastocytomen komen namleijk stoffen vrij , zogenaamde ontstekingsmediatoren, die dit kunnen veroorzaken. Deze laatste groep zaait snel uit naar inwendige organen.

De behandeling bestaat in de eerste plaats uit het ruim verwijderen van de tumor. Aangezien de locatie van de tumor bij Eshra een ruime verwijdering niet toeliet, konden we niets anders dan de gehele teen verwijderen. Gezien het "gedrag" van de tumor bij Eshra verwachten we dat dit een graad 1 tumor zal zijn, waarbij je verwacht dat een dier geen restverschijnselen overhoudt (90%)
Bij de graad 2 tumor ligt dit percentage op 75% en dieren die een graad 3 tumor hebben overlijden meestal binnen 1 jaar na de operatie, als slechts chirurgisch wordt ingegrepen. Naast chirurgie kunnen radiotherapie en chemotherapie ingezet worden. Dit zal in vele gevallen eerder levensverlengend werken dan levensreddend.

Eshra is gelukkig goed uit de narcose gekomen, haar teen is verwijderd, maar met een teen minder kan ze zich prima redden. Ze heeft nu nog wat last van het verband om haar voorpoot on te voorkomen dat ze aan de hechtingen gaat bijten. We verwachten dat ze nog jaren door kan met een teentje minder!

Er kan steeds meer worden gedaan voor dieren met kanker. In het land verrijzen centra speciaal voor behandelingen van tumoren: tumor diagnostiek en tumor behandeling. Deze bestaat al lang niet meer alleen uit het chirurgisch verwijderen van een tumor. Mensen kiezen vaker voor aanvullende behandeling met chemotherapie of bestraling. Sinds vorig jaar is in Utrecht , bij de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren, een centrum voor radiotherapie (bestraling) geopend als eerste in Europa. Ook met moderne technieken als laser worden tumoren op moeilijk te bereiken plekken steeds beter te benaderen en te verwijderen. Veel eigenaren van dieren zijn nog wel erg terughoudend als het om deze geavanceerde technieken gaat.

Het financiële aspect speelt daarbij zeker geen onbelangrijke rol, het percentage verzekerde dieren in Nederland is nog steeds vrij laag, in tegenstellling tot Groot Brittannië , waar bijna ieder zijn dier zijn eigen verzekering heeft. Dan zie je dat mensen veel sneller verdere stappen willen nemen in de behandeling van hun huisdier omdat het betaalbaar wordt.

De behandelingen zijn vaak erg intensief, wat betekend dat meermalen soms flink afstanden overbrugd moeten worden om behandeling te laten plaatsvinden. Dit moet te combineren zijn met werk en persoonlijke omstandigheden.

Natuurlijk blijft ook het etische aspect een belangrijke overweging. Leg een dier maar eens uit dat hij of zij zoveel stress moet ondergaan en wellicht pijn moet lijden voor het weer beter is. Of dat de behandeling niet eens levenreddend werkt maar alleen levensverlengend. Weegt het één dan wel tegen het ander op? Deze afweging moet bij ieder individueel dier gemaakt worden. Iedereen denkt daar anders over.

Zo ziet u, het maakt het niet altijd makkelijker, zoveel mogelijkheden. Gelukkig kan het merendeel van de gevallen van tumoren nog steeds met een operatie in onze eigen kliniek opgelost worden. Wij maken samen met u een afweging in de (on)mogelijkheden van de behandeling. Iedere weloverwogen keuze wordt door ons gerespecteerd, en bij iedere keuze zijn voors en tegens te verzinnen. En vaak, vaak vinden we een oplossing waar alle partijen vrede mee hebben en waarbij uw huisdier nog een heerlijk leven kan leiden. Daar zullen we ons altijd voor inzetten.